Clive Barker's Hellraiser: Revival

Last year (2025) I watched all the Hellraiser movies (eleven !) and read the novel. This game explores the themes like no other movie did before (except the first 2 ones). The story explores very sensitive subjects like addiction to substances as well as love addiction, toxic relationships, religion and BDSM usual themes (link between pleasure and pain, what people can get from it, and what clinging to more and more extremes can do to your perception of what's normal). All is quite interesting, in a package full of gore and sexual content (I learned a few positions from some statues, quite cool thanks Saber). Visuals are stunning, not the most beautiful game ever but the lighting, color palette and some textures give you exactly what you seek : a THRILL. The voice casting is awesome, you feel like you're living in a Hellraiser movie. What else do you want from a game like this? As people have commented, gameplay is quite hit and miss, sometime it is a little clanky but I never was bothered by it to the point of spoiling the enjoyment I had from this game. Puzzles are fun, especially the ones with the cube if you have seen at least one of the Hellraiser movies. To conclude, if you like BDSM aesthetics or that you are not afraid of it, if you like gore 80's/90's style, and you're not waiting for the next Bioshock or DOOM Eternal, you will enjoy this game. Be warned that it is surely the first time I see so much graphical sexual content in a game that is not a goon game. It is mixed with a lot of body horror and the game talks about it all the way, so if the subject is not your main appeal, don't bother. If it is, it got such sights to show you.

[h1]We have such sight to show you![/h1] Hellraiser bana her zaman için ilginç bir yapım olarak gelmiştir, ama ilk defa bu senenin başında bütün filmleri baştan sona ve dikkatli bir şekilde izleme fırsatım oldu. O zamandan beridir de Hellraiser'ın bendeki yeri oldukça farklıdır. Clive Barker'ın Books of Blood, Sacrament gibi başka işlerine de hakim olduğum için, Hellbound Heart'ın detaylarına girip kendimi sonsuz bir labirentte bulmanın değişir bir keyfi olduğunu söylemem gerekiyor. Korku türüyle benim kadar içli dışlı olursanız, bir noktadan sonra bazı şeylerin yetersiz olduğunu hissetmeye başlıyorsunuz. Ben bunu ilk hissettiğimde, Lust For Darkness'ı oynayıp bitirmiştim. Benzer bir his daha sonra Agony, Lust From Beyond ve IMMORTALITY oynarken de geldi. Cinsellikle ilgili hiçbir sıkıntısı olmayan, hatta kinky detayların sanatsal veya kurgusal bir amaçla başarılı bir şekilde kullanıldığını görmekten keyif alan biriyseniz, bu oyun kesinlikle hoşunuza gidecek diyebilirim. [h1]Your passion and desires are... familiar.[/h1] Oyun esnasında dikkat çeken bazı unsurlar var. Bu unsurların bir kısmı zaten herkesin dikkatini çekmiş durumda, geriye kalanı da bu tarz oyunları seven bazı kişilerin gözüne takılabilecek şeyler. [h2]Benzerlik: Lust Universe[/h2] Eğer Lust For Darkness veya Lust From Beyond oynadıysanız, aslında estetik kaygıların ve konseptin bir kısmının oldukça benzer olduğunu görebilirsiniz. Seks, BDSM ve sevişkenlik ve bunun oyuncuya nasıl verildiği kısmı çok güzel bir şekilde Hellraiser'a esin kaynağı olmuş. Açıkçası ben daha fazlasını görmek isterdim. Hem cinsel olarak hem de BDSM olarak. Mesela oyunun en başında iğnelerle oynanan edge play görüyoruz. Bunun ve hatta biraz daha ilerisinin oyun içi bir şekilde karşımıza çıkmasını beklerdim. Maalesef hafif bir spankingle geçiştiriyoruz. Oyunun devamındaysa sadece cutscene'ler içinde Sunny ve Aidan'ın sevişmesinin detaylarını tekrar tekrar görüyoruz, o kadar. Bununla birlikte, karşılaştığımız bütün cultistler Cult of Ecstasy ve Scarlet Lodge cultistleri gibiydi, hem modelleme hem de hareket animasyonu olarak. Hikaye akışını bir storyboard olarak düşünürsek, Hellraiser ve Lust oyunları arasında büyük bir benzerlik mevcut. https://store.steampowered.com/app/523650/Lust_for_Darkness/ https://store.steampowered.com/app/1035120/Lust_from_Beyond/ [h2]Benzerlik: Resident Evil[/h2] Oyun bazı açılardan Resident Evil'a benziyordu. Açıkçası kendi konseptini ön planda tutmayı başarabilmiş olmasaydı, Sinking City 2 gibi bu oyundan da tiksinecektim, ama hikaye ve özgün mekaniklerini güzel bir şekilde ilerleyişin parçası haline getirdikleri için formül güzel bir şekilde çalışmış. Benzerliklere gelecek olursak; öncelikle her yerde zırt pırt karşımıza çıkan bir vendor var. Çok göze batıyor olsa da, notları okudukça biraz daha kabul edilebilir bir hale geliyor. [spoiler]Eremite denen yaratımlar var. Bunlar yarı insan yarı Cenobite gibi. Leviathan'ın labirentinin bir parçası esasen. Onları yaratan varlık kapıları açıyor, Eremite da kapıdan geçip fani dünyada Configuration kutularını, onları gerçekten arzulayan insanlara veriyor. Bu açıdan baktığımızda, ilk filmdeki isimsiz tüccar, Kirsty'nin çalıştığı dükkandaki böcekleri yiyen adam gibi neci olduğunu bilmediğimiz karakterler aslında tam bir anlam kazanıyor. Onlar da birer Eremite ve bulmaca kutularını insanlara vermekle veya gözlemlemek veya korumakla görevliler.[/spoiler] Inventory kullanımı ve crafting sistemi de direkt Resident Evil çakması. Yine de bıçak ve Genesis Configuration ile neredeyse her sorunu atlatmak mümkün. Dış mekan tasarımları ve bazı bazı puzzle'lar da Resident Evil 4'ü anımsatıyor, ama bu noktada sormamız gereken şey; Hellraiser bir Resident Evil/Lust Universe klonu mu, yoksa güzel örneklerden esinlenmiş bir lezzetli bir karışım mı? Cevap belli. https://store.steampowered.com/app/2050650/Resident_Evil_4/ [h1]We have such sights to show you![/h1] Oyunun en çok hoşuma giden kısımlarından biri ortam tasarımlarıydı. Özel